ودل دوباره در پی دعای ناب می شود...
دل من یاری کن . آبروداری کن .
پای من گام بنه . یک فدم بیش نمانده ست
بیا و خریداری کن گنج رنج غم دوست ...!
دست من پیش بیا لااقل کاری کن
دستگیری تو هم آخرین چاره ی اوست .
آخرین چاره ی این خاطره ی بارانی...!
آه ازین حس گس ناکامی ...!
.
.
کوه صبرم بشکن .
فخرالسادات موسوی
بخـــوان تو از جبل النور ، بخوان ز بام حرا
بخوان به بام حقـيقــت ، بخوان به نام خدا
بخوان تو نغمه ي داوود ، به نام ابراهيم
ببين تجلي طــور است و وسعت سينــا
ببين تو جلـوه ي جبريـل ، به نام روح الله
بخوان به نام كليم الله ، به آن خليـل خدا
بخوان به « فانفَجَرَت منه » و آن يد بيضـا
بخوان به هروله ، هاجر، به نام اسماعيـل
به نام مشعر و مروه، به صفا و هم به منا
بخـــوان ز بام حقــيقـــت ، تجلـي توحيــد
بخوان به نام محمد، بخوان به نام خدا ... !
مرا به او سپردي ام
به استواري زمين
به سرفرازي سما
به روشناي آبها ، به جوي ها ، به رودها
دگر مرا نديدي ام
...
ومن تو را گريستم
به روزها ، به شامها
به وسعت غريبي و تمام بي تمام ها...
و من تو را گريختم
ومن تو را گسيختم
شكستي ام و ريختم ...
مرا به غم سپردي ام
...
تمام شد فراق ها ، گذشت انتظار ها
بهار شد و سبز شد بهشت آرزوها
دوباره من و پاي و راه ...
دوباره من ، خدا ، پناه ...
نمازهاي هر پگاه و اشكهاي بي گناه
شروع رويش من و شكفتن جوانه ها ...
...
و طي اين نشيب ها ، فرازها
و روزها و ماهها و سالها
تو رفته اي ز يادها
فسرده اي و مرده اي
و من تو را
به سان سايه اي سياه
سپرده ام به بادها ...
دگر تو را نديده ام !
مهر ، آئين ، آئينه شكست ...
خداي من
تو را قسم
درخت را و بركه را
و ابرهاي مست را
و دشتهاي پست را
و بادهاي بي مهار
و اسبهاي بي سوار
به سروهاي سوخته
به بخت هاي نا مراد
به اشكهاي نا شكيب
به روزهاي ناگوار
خدا ي من ...
مرا ببين ، مرا بدار .
در ين حوالي دروغ
در ين زمانه ي پليد
كه مي برند نام و نان
كه مي دهند ننگ و عار
درين زمانه ي سياه
بسا كه دين فروخته
بسي كه دل فريفته
به يك دروغ ، به يك نگاه
مرا ببين ، مرا بپا
